image  1398-9-14   4 دقیقه و 30 ثانیه

نکات واجب برای تحصیل در شهری دیگر و زندگی در خوابگاه


اگر برای تحصیل در دانشگاه به شهری دیگر می روید،  به نکات واجب برای تحصیل در شهری دیگر و زندگی در خوابگاه دقت کنید . بسیاری از فار غ التحصیلان دانشگاهی (به ویژه آنها که در رشتۀ مورد علاقه شان پذیرفته شده اند) معتقدند که دوران دانشگاهی، دوست داشتنی ترین دوران تحصیل است؛

زیرا انسان درس های مورد علاقه اش را می خواند و در ضمن به یک بلوغ فکری رسیده است و میتواند دوستان بهتری را انتخاب کند و رابطه ای صمیمانه تر و منطقی تر با آنها داشته باشد؛ دورانی پر از شور، نشاط، حس جوانی و اوقات فراغت بیشتر برای لذت بردن از زندگی . در این میان، دانشجویانی که در شهری ديگر به دور از خانواده شان تحصیل می کنند،

شرایط ویژه تری دارند و برایشان دوران دانشجویی، به یادماندنی تر است. جوانی که در سن هجده سالگی از خانه و خانواده دور می شود، بی شک با چالش های بیشتری روبرو می شود و باید خود را برای یک زندگی گاه سخت و گاه شیرین، و مطمئناً متفاوت با آنچه تا کنون داشته است، آماده کند.

احساس تنهایی، حسی آشنا برای دانشجویان ترم اول در ترم اول، بیشتر دانشجویانی که بومی دانشگاه نیستند، از هر فرصتی برای رفتن به شهر و دیار خود بهره می برند، و اگر به دلیل حجم دروس، امتحانات یا فاصله زیاد بیندانشگاه و محل زندگی، نتوانند به خانه بروند، افسرده می شوند، در خود فرو می روند و کمترین ارتباط را با دیگران برقرار می کنند .

یک متخصص روان شناسی، در این زمینه می گوید: وقتی فرد در محیط خانواده قراردارد، چون اعضای خانواده از او شناخت دارند و او را درک می کنند، از بعد روانی ، بهطور معمول، از امنیت بالایی برخوردار است؛ زیرا ترس از سوء برداشت از حرکت و رفتارش ندارد و همچنین از نظر عاطفی تأمین می شود و به طور کامل مورد پذیرش قرار دارد؛

اما اگر این فرد، بدون اینکه مهارت های لازم را از سوی خانواده یاد بگیرد، به ناگاه وارد محیطی شود که، علاوه بر مشکلات عاطفی و دلتنگی های ناشی از دوری از خانواده، مشکلات برقراری ارتباط با محیط جدید را هم داشته باشد، امنیت روان یاش در خطر م یافتد .

این متخصص به خانواده ها توصیه می کند که فرزندان خود را ، تا آنجا که می توانند، با مهارت های ارتباطی و اجتماعی آشنا کنند تا در هر محیطی که قرار م یگیرند، بتوانند، با توجه به آن مهار تها، با محیط و اطرافیان خود ارتباط برقرار کنند.

وی همچنین معتقد است که دوری از خانواده و نبود حمایت کامل عاطفی و روانی آنها می تواند سلامت روان دانشجو را به خطر بیندازد و همین مسأله تأثیر مستقیمی در یادگیری و پیشرفت تحصیلی اش داشته باشد؛ از همین رو، افت نمرات در ترم های اول و احساس ضعف و بیماری های عصبی در این دسته از دانشجوها دیده می شود که برای رفع آن باید از خود خانواده ها هم کمک گرفت.

به نظر می رسد كه گسترش مراکز مشاوره در خوابگا هها و در داخل دانشگاه ها نيز برای کم کردن این عوارض،ضروری است.

واقع بین بودن، ضرورت زندگی خوابگاهی

شاید یک دانشجوی دور از خانه، در لحظه اول، از تصور اینکه قرار است چند سال در فضایی پر از هم سن و سالانِ خود، که همگی شاد و هدفمند و مهربان هستند، زندگی کند، ذوق زده شده و از فکرِ برنامه های گروهی و تفریحاتِ سرگرم کننده و رقابت ها و رفاقت ها هیجان زده شود؛

اما باید واقع بین بود. یک جوان هجده ساله قرار است به شهری که حتی اسم خیابان هایش را نمی داند، برود و به ساختمانی که در بهترین حالت، از امکاناتی پا یین تر از امکانات رفاهیِ خانه اش برخوردار است، و به اتاقی کوچک که آن را حداقل با چهار هم اتاقیِ دیگر از چهار شهر و فرهنگِ مختلف، شریک است، نقل مکان کند.

به همین دلیل، سکوت خانه در خوابگاه نیست و آن حریم شخصی داخل خانۀ پدری را نمی توان داشت؛ در واقع، ماجرا آن قدرها هم هیجان انگیز و شیرین نیست و برای سختی هایش باید آماده و محکم بود؛ اما از طرف ديگر، نبايد موضع گرفت و با تلخی و بدبینی به سراغِ این تجربه جدید رفت، و چیزی که باید به آن باور داشت، اهمیت گفت و گو با هم اتاقی ها درباره تفاوت هاست؛ در ضمن هیچ کس نباید نظر خود را تنها نظر درست بداند.

قانونمند بودن، شرط آرامش در خوابگاه

نمی شود در خوابگاه، هر کس ساز خودش را بزند و هر کاری خواست بکند. بهترین کار این است که افراد حاضر در یک اتاق، در یک دورهمی دوستانه با وضع یک مجموعه از قوانین، به توافق هایی برسند و حتماً به آنها وفادار باشند.

مهم ترین قانون، ساعت خواب است. باید کی ساعتی را ساعت خاموشی اعلام کرد و رأس آن ساعت، چراغ ها را خاموش نمود، و اگر کسی کاری داشت، یا باید پیش از آن ساعت کارش را تمام کند یا بعد از آن باید برود و کارش را در کتابخانه یا نمازخانه خوابگاه یا هر جای دیگر انجام دهد.

در مورد شیوه برخورد با مهمان هم می توان قانون گذاشت. به هر حال هر دانشجویی احتمال دارد كه مهمان دار شود و خوب است باقی هم اتاقی ها هم بدانند كه: در مدت حضور او چه کنند؟ مهمان کجا بخوابد؟ غذایش و خرجش چگونه است؟ در مورد شرایط شستن ظرف ها هم، مثلاً این قانون که هرکس بلافاصله بعد از استفاده از ظر فها باید آنها را بشوید، اگر مورد توافق همه باشد، می تواند قانون خوبی باشد .

همچنین خوب است که محل مشترکی برای پرداخت هزینه ها در نظر گرفت و به طور برابر خرج نمود، و در نهایت باید پذیرفت که هر چند قانونمداری، خوب و ضروری است، اما باید اهل مدارا بود؛ زیرا زندگی زیر یک سقف، با خط کشی های سخت، چندان خوشایند نخواهد بود.

خوب است که قانون هايي هم براي نظم بخشي به امور در نظر گرفت، اما ضمن آن، بايد پذيرفت كه اگر کی بار دانشجویی به جای هم اتاقی اش ظرف ها را بشوید، آسمان به زمین نمی آید یا اگر شبی به خاطر پروژۀ خاص يك هم اتاقي، بعد از ساعت خاموشی هم چرا غها خاموش نشد، باز هم زمین به آسمان نخواهد رفت!!

شناخت وسایل ضروری برای خوابگاه

وسایل مورد نیاز خوابگاه های دانشجویی، بسته به هر خوابگاه، متفاوت است. بعضی از خوابگاه ها امکانات بیشتری دارند و برخی از خوابگاه ها از لحاظ داشتن امکانات ابتدایی نیز کمبودهایی دارند؛

اما در کل، زندگی در خوابگاه به دانشجویان یاد م یدهد که می شود با وسایلی بسیار کمتر از چیزی که در خانه پدری دارند، نیز روزگار را بگذرانند؛ در واقع، خوابگاه، تمرین زندگی با کمترین وسایل است؛ اما در کل، وسایل زیر را م یتوان به عنوان وسایل ضروری یا مفید در خوابگاه نام برد .: مدارک شخصی، مثل:

شناسنامه، کارت ملی، کارت دانشجویی، دفترچه بیمه و کارت بانکی.

تشک، پتو، بالشت و ملحفه

ظروف لازم، مثل: ماهی تابه، قابلمه کوچک، بشقاب، کاسه، قوري، كتري، قاشق،

چنگال و لیوانِ نشکن

وسایل شخصی، مثل: لباس، کفش و دمپایی، جوراب، کلاه و عینک، سجاده و

کتاب دعا، لوازم حمام، یک لگن برای شست و شوی لباس، مسواک و خمیردندان

خوردنی هایی که خانگی شان مرغوب تر است؛ مثل: ادویه، سبزیجات خشک،

دمنوش های گیاهی، برنج و حبوبات

لوازم برقی، مثل: اتو، سشوار و چراغ مطالعه

لوازم تحریر و مطالعه، مثل: کتاب، دفتر، لپ تاپ، هارد و فلش

داروها و وسایل مورد نیاز برای وق تهای بیماری، مثل: چسب زخم یا یکسه آب گرم خوابگاه، فرصت تجربه و پختگی زندگی در خوابگاه، فرصتی برای بیرون آمدن از لاکِ تنهایی و تجربه يك زندگیِ مستقل است؛

فرصتی که با پرورش روحیه مسؤولی تپذیری، انعطا ف پذیری، سازگاری، همکاری، واق عبینی و ... فرد را برای ورود به دنیای گاهی زمختِ خارج از خانواده، آماده میکند. زندگی در خوابگاه، ناخودآگاه، تمام ابعاد وجود دانشجو را درگیر و ظرفی تهای وجود یاش را بالفعل میکند.

در خوابگاه، یک جوان فقط دانشجو نیست؛ برای مثال، دختران دانشجوی بسیاری را می شناسم که در خوابگاه کارهای فنی می کنند و اگر چاه روشویی بگيرد یا کی وسیله برقی خراب می شود، خودشان آن را درست می کنند.

همچنین پسران دانشجو، آشپزی را حداقل در حد ابتدایی یاد گرفته و مسؤولیت نظافت اتاق خود را برعهده م یگیرند. فقط کی جوانِ دانشجو نیستید. اگر دخترید، گاهی با آشپزی و نظافت و مراقبت از بقیه، مادری می کنید.

همچنين گاهی با شنیدنِ درد دل هم اتاقی ها و آرام کردنشان، خواهری می کنید و گاهی هم با انجامِ خریدهای روزانه اتاق، حتی برادری میک‌نید! خلاصه اگر عاقل باشید، زندگی در خوابگاه، دوره فشرده ای است برای یادگیریِ مدیریت تمام ابعاد زندگی و پختگی و کسب تجربه های رنگارنگ؛ پس قدر بدانید؛ البته دقت کنید كه در ازای کسب بعضی از تجربه ها، چه چیزهایی را از دست می دهید.

دانشگاهی به نام خوابگاه

شاید برخی از درس های دانشگاه، بعد از چند سال فراموشتان شود، اما در خوابگاه، می توان مهارت های بسیاری را یاد گرفت که در آینده، برايتان بسیار مفید خواهند بود؛ برای مثال، حتی هم اتاقی شدن با صمیمی ترین دوست، با تعارض و اختلاف نظر همراه است.

در خوابگاه می توان مذاکره کردن و شیوه بده و بستان و امتیاز دهي و امتياز گيري را فرا گرفت؛ اینکه هر فردی لازم است گاه از مواضعش عقب برود؛ زیرا در زندگی زیر یک سقف در هر نوعی ، تنها دو مدل نتیجه وجود دارد: برد- برد یا باخت- باخت؛ یا هر دو راضی هستند و از بودن در کنار هم خشنود، و یا هر دو ناراضی و دلگیر .

همچنین یک خوابگاهی می تواند در عنفوان جوانی، تصمیم گیری و مدیریت بحران را یاد بگیرد.

اشتراک گذاری در :

نظر شما درباره این مطلب